Voorwoord
Ongemakkelijk, hè. De rellen in Loosdrecht. Ze laten pijnlijk zien hoe moeilijk het soms is geworden om nog een gemeenschappelijke basis te vinden. Dat raakt me. En volgens mij raakt het ons allemaal. Aan overtuigingen geen gebrek, maar die baseren op een gedegen analyse, breed inzicht, naar elkaar luisteren en op basis daarvan richting bepalen: als je het nieuws bekijkt, lijkt dat iets van andere tijden. We leven, zoals Roxane van Iperen schrijft, in een wereld waarin mensen zien wat ze geloven.
Tegelijkertijd zie ik juist op lokaal en regionaal niveau een sterke behoefte om het anders te doen: maatschappelijke opgaven niet los van elkaar bekijken, maar in samenhang, met oog voor de mensen om wie het gaat. Niet alleen kijken naar beschikbare ruimte, maar ook naar leefbaarheid, sociale samenhang, bereikbaarheid en draagvlak, voor huidige én toekomstige inwoners. Brede welvaart als kompas, kortom.
Veel van ons werk draait precies daarom: breed kijken naar opgaven, grip krijgen op samenhang, afruilen en synergeën zichtbaar maken en op basis daarvan richting bepalen. In dit magazine lichten we drie projecten uit die daar ieder op hun eigen manier invulling aan geven: een brede strategische verkenning als vertrekpunt voor gemeentelijk beleid en strategie, de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk bij Bergeijk met gemeenschapsvorming als uitgangspunt, en een onderzoek naar cultuurbeoefening en leefbaarheid in de kleine kernen in de provincie Utrecht.
Drie heel verschillende trajecten, maar steeds dezelfde kern: vanuit samenhang kijken naar de opgave die voor ligt, om van daaruit de juiste vragen te stellen. Waar is ruimte voor? Voor wie is die toegankelijk? Is het eerlijk verdeeld? En hoe organiseren we dat in het samenspel tussen maatschappelijke dynamiek, en bestuurlijke verantwoordelijkheid?
Dat zijn geen gemakkelijke vragen. Maar ze zijn wel noodzakelijk, voor bestuurders die vooruit willen kijken én voor inwoners die mogen verwachten dat keuzes zorgvuldig, rechtvaardig en toekomstgericht worden gemaakt. Misschien begint dat wel met opnieuw leren geloven in wat we werkelijk zien.
Veel leesplezier en inspiratie toegewenst,
Susanne Agterbosch
Directeur-bestuurder
