De verbindende verhalenvertellers
Op Koops Koeienpad in het Drentse Eexterveen bouwen Roelof en Mariet Koops aan een bedrijf dat draait op één onmisbaar ingrediënt: het verhaal. Met vleesvee, een minicamping, een boerderijwinkel en een B&B laten zij zien dat kleinschaligheid geen beperking is — maar juist een grote troef. Al komt het succes niet vanzelf: het lukt alleen als zij die meerwaarde kunnen vertalen en vertellen.
Wie op de camping van Koops Koeienpad staat, ziet 's ochtends de koeien en kalfjes grazen in het Hunzedal. 's Avonds wandelt dezelfde campinggast de boerderijwinkel binnen en koopt daar biefstuk van de koeien die op hetzelfde stuk grond hun leven hebben geleid. Dat is geen toeval. Dat is precies zoals Roelof en Mariet het voor ogen hebben. "Mensen zien en leren hier hoe het boerenbedrijf werkt. Dan snappen ze ook waarom dit vlees meer waard is."
MFL-paspoort: Roelof en Mariet
Locatie: Eexterveen, Drenthe
Bedrijfstakken: vleesveehouderij, minicamping, boerenwinkel, caravanstalling, bed & breakfast, webshop, weidevogelbeheer
Kernwaarden: verhaal vertellen, kleinschaligheid, regionale verbondenheid, biodiversiteit, directe verkoop
Vier generaties, één erf
Het land waarop Roelof werkt is al sinds 1925 in familiebezit, vier generaties lang. Ooit een gemengd bedrijf van melkvee en akkerbouw, tot een ruilverkaveling in de jaren ‘80 verandering brengt: de dierrechten en een deel van de grond werd verkocht. Roelofs oom vertrekt als akkerbouwer naar een ander gebied. Toch wil zijn vader Geert verder met boeren. Op hetzelfde erf met een nieuwe tak: vleesvee.
Zo beginnen de ouders van Roelof in de herfst van 1988 met een handvol Piemontese runderen. Een bewuste keuze: een Italiaans ras met een lange levensduur en kwaliteitsvlees van nature. Elk jaar groeit de veestapel een beetje. Na enkele jaren start de familie met huisverkoop van het eigen vlees. Als Stichting Het Drentse Landschap natuurland in het Hunzedal beschikbaar stelt voor pacht, grijpen ze de kans: vanaf 1 mei tot 1 november grazen de Piemontese koeien in het open landschap, zichtbaar voor iedereen die er langskomt.
Vader Geert — inmiddels met pensioen — combineert dat jarenlang met een baan als teeltspecialist bij Agrifirm. Roelof kent dat model van jongs af aan: het boerenbedrijf als iets wat je met liefde doet, maar niet per se als enige bron van inkomsten. Hij studeert marketingcommunicatie en gaat naar de landbouwschool, maar blijft altijd betrokken bij het familiebedrijf. In 2014 treedt hij toe tot de maatschap van zijn ouders. Niet om het groot te maken, maar om het goed te maken. "Je kon kiezen: groot gaan, of een verhaal vertellen. Nou, een stal met duizend koeien in dat kleine dorp — dat is niks voor mij."
Stap voor stap verbreden
De eerste verbreding ontstaat bijna vanzelf. In 1988 begint de familie met het aanbieden van caravanstaanplaatsen. "Een paar weken werk per jaar en daarna kost het nauwelijks onderhoud. Het past er makkelijk bij." Bezoekers die hun caravan komen ophalen, kijken rond en merken de omgeving op: ook hier in Nederland sta je mooi. Gelijktijdig denkt moeder Aly ook aan verbreding, telkens als ze zelf een fijne tijd op een boerencamping heeft gehad. De gedachte aan een uitbreiding is geboren.
Fast forward: er is nu een rustige, kleinschalige camping met zo'n 25 plaatsen achter de monumentale boerderij, met vrij uitzicht op het Hunzedal. De boerenwinkel verkoopt vlees van eigen koeien en streekproducten. De B&B vangt bezoekers op buiten het seizoen. De webshop bedient vaste klanten die terugkomen. En voor de biodiversiteit in het omringende landschap doet Roelof aan weidevogelbeheer.
Financieel is het bedrijf nog niet groot genoeg om twee gezinnen volledig te dragen. Roelof werkt daarom als verkoper van melkrobots, Mariet staat voor de klas. Maar dat heeft ook voordelen: "Je bouwt een netwerk op. Je weet wat er speelt en staat in de gemeenschap." Daarnaast biedt het Roelof rust en zekerheid: er is altijd voldoende inkomen, ook als het op het boerenerf eens tegenvalt.
De waarde van begrip, rust en biodiversiteit
Roelofs ondernemerschap sijpelt door in alles wat hij en Mariet doen. Ze weten wie hun klant is: iemand die bewust kiest voor duurzaam geproduceerd vlees, die begrijpt wat dat betekent en bereid is daar meer voor te betalen. Die klant zoekt niet in de supermarkt — die vind je op de camping, in de boerenwinkel, en via mond-tot-mondreclame.
"Boeren zien hun klanten niet. Het is veel te anoniem. Maar als je het omkeert — als mensen kunnen zien hoe je werkt — dan ontstaat er iets." Die omslag zit in de kleinste details. Campinggasten zien, ruiken en ervaren het boerenleven. Vragen over de potstal ‘waarom staan de koeien soms binnen?’ beantwoorden Roelof en Mariet met plezier. Niet defensief, maar verhalend. "Dan begrijpen mensen ook waarom dit vlees duurder is dan in de supermarkt."
Naast de verbinding met mensen draagt het bedrijf bij aan de natuur. Het weidevogelbeheer versterkt de biodiversiteit in het Hunzedal. En de rust en ruimte die het landschap biedt, trekt bezoekers uit de Randstad die even op adem willen komen. Meerwaarde zit hier niet in één tak: het zit in het geheel.
Overheid als onderdeel van het verhaal
Toch lopen Roelof en Mariet ook tegen verschillende uitdagingen aan. Voor een nieuwe stal is een vergunning nodig, en dat blijkt geen eenvoudig proces. De boerderij van de familie Koops heeft de status van provinciaal monument, wat betekent dat het zicht op het hoofdgebouw niet mag worden belemmerd. De gemeente oppert om een stuk verderop een grote stal te bouwen, uit het zicht. Voor Roelof en Mariet is dat echter geen werkbare optie: "De koeien zijn het uithangbord van ons bedrijf. We verkopen het vlees vanuit huis, dus we moeten transparant bezig zijn — de klant moet kunnen zien hoe het dierwelzijn bij ons geborgd is."
Kleinschaligheid, verkopen aan de straat, verbinding met de klant — dat zijn de pijlers van hun bedrijf. Een stal op een verborgen plek zou dat moeilijk maken. Ook inhoudelijk hebben ze een duidelijke voorkeur: voor zoogkoeien is een potstal het meest wenselijk, waarbij de dieren op stro liggen. Dit past bij hun visie op dierwelzijn, rust en een natuurlijke ondergrond. Deze zaken komen in eerste instantie niet aan bod in vergunningsplannen.
Dit verandert als Roelof de gemeente uitnodigt op zijn erf en zijn werkwijze toelicht. Daardoor verschuift de vraag: niet of het plan binnen de regels past, maar hoe een oplossing gevonden wordt die voor alle partijen werkt. Dat overleg leidt uiteindelijk tot een onverwacht voorstel: een Roundhouse, een ronde open stal die zowel functioneel is als past binnen de monumentale kaders. In eerste instantie is Roelof sceptisch: “Ik zag mezelf al rondjes rennen.". Maar hij vertrouwt het proces en inmiddels is hij positief verrast. “Ik ben er super blij mee. Het werkt praktisch, het past bij het bedrijf, de koeien zijn blij en het ziet er ook nog eens mooi uit.".
De omgeving: kwetsbaarheid als kracht
Diezelfde open houding hebben Roelof en Mariet richting de buurt. Al in de planfase gaan vader en zoon de deuren langs. Niet omdat het moet, maar omdat ze weten dat geruchten sneller reizen dan feiten. "Dat we plannen hadden ging sowieso al rond. Dan kun je beter zelf je verhaal vertellen."
Ze leggen aan de buurt uit wat het betekent: geen nachtelijk transport, wel aanwezigheid van vee en bezoekers op het erf. En ze stellen de vraag open: wat vind jij ervan, of waar maak je je zorgen over? De grootste criticasters blijken uiteindelijk de grootste fans. "Mensen hebben aannames. Angsten. En als je kunt laten zien hóe iets werkt, ontstaat er verbinding."
Die openheid vraagt iets. Roelof en Mariet zijn online goed te vinden en kritiek is snel geleverd. Wie bewust kiest voor kleinschalig boeren, krijgt ook te maken met mensen die anders kijken naar de sector. Dat is even wennen. "In het begin had ik er moeite mee. Maar bewustwording en in gesprek gaan werkt. Je laat gewoon zien dat het anders kan."
Een verhaal met brede meerwaarde
Stap voor stap, net zoals Geert en Aly dat voor hen deden, laten Roelof en Mariet het bedrijf langzaam groeien — niet door schaalvergroting, maar door verdieping. Meer verbinding, meer verhaal en meer maatschappelijke meerwaarde. Roelof en Geert genieten het meest van het werken met de koeien, Mariet en Aly houden het contact met de gasten en klanten levend. Maar juist die afwisseling — koeien én mensen, stal én camping, erf én gemeenschap — maakt het ondernemen spannend. "Het moet wél bij je passen. Je doet het er niet even bij, of stopt ermee na twee jaar, je kiest voor een andere levenswijze."
Koops Koeienpad laat zien dat kleinschaligheid geen excuus is voor bescheidenheid. Wie zijn verhaal kent en weet hoe hij dat vertelt, bouwt een merk, een gemeenschap en een bedrijf — stap voor stap, generatie na generatie. Maar dat vraagt ook energie om overheden en buurtbewoners mee te nemen. Niet alleen kijkend naar een functie, maar naar de brede waarde en het verhaal erachter.
Lessen voor beleid
- Luister naar het verhaal achter de aanvraag: Technische bezwaren zijn soms een doodlopende weg. Wie begrijpt wat een ondernemer wil opbouwen, kan meedenken in oplossingen — zoals de Roundhouse die wél binnen monumentale kaders paste.
- Ga op het erf kijken: Papier vertelt niet wat een bedrijf in de praktijk betekent voor de omgeving. Een bezoek ter plaatse opent deuren aan beide kanten.
- Agrarisch toerisme als drager van regionale identiteit: Boerenbedrijven als Koops Koeienpad trekken bezoekers uit de stad die rust, ruimte en authenticiteit zoeken. Overheden kunnen dit versterken door kleinschalige agrarische verblijfsrecreatie te laten zien als drager van regionale identiteit en beleid — denk aan recreatieve routes en promotie — zodat boer en regio elkaar versterken.
Tips voor ondernemers
- Ken je klant: Weet wie je verhaal wil horen en wie bereid is daarvoor te betalen. Richt je op die klant — niet op de massa.
- Ga vroeg in gesprek met de buurt: Vóórdat je plannen definitief zijn. Geruchten reizen sneller dan feiten — vertel zelf je verhaal.
- Blijf ook buiten de boerderij werken zolang dat nodig is: Het netwerk dat je opbouwt is waardevol — voor je bedrijf, voor je kennis en voor je positie in de gemeenschap.